Kijk op www.knir.it en klik dan op de foto met de 5 mensen rechtsboven. Hierop zie je een verslag van de conferentie afgelopen vrijdag in het Knir en het afscheid van de voorzitter van het College van Bestuur van het KNIR en de Universiteit Groningen. Ik sta ook op de foto.

Zondagavond in Rome...
Even lekker bijkomen op mijn kamer van de week hard werken en alle indrukken in de stad enzovoorts.
Lekker met een wijntje en een hapje lezen in "De Langverwachte" van Abdelkader Benali (schrijf ik het zo goed??). Ondertussen geniet ik van mijn nieuwe panty`s die ik voor 2 euro op de Corso (hoofdwinkelstraat in Rome) heb gekocht en die toevallig precies bij mijn koltruitje kleuren, mijn nieuwgekochte tweedehandsboek en een nieuwe cd van Suzanne Vega. Mmmm....

Lees eerst het bericht hieronder: deze foto's horen daarbij.

Alweer een berichtje op deze pagina. En toch zit ik niet de hele dag achter de computer, hoor... Zeker vandaag niet; na een week lang hard werken met een speciale conferentiedag gisteren waardoor ik tot 7 uur aanwezig moest zijn, heb ik vandaag de buitenlucht van Rome ingeademd. Vanochtend heb ik eerst heerlijk uitgeslapen, ik was namelijk sowieso best moe van het werken en dan hebben we hier ook nog van die ontzettende rolluiken voor de ramen. De in zuidnederland woonachtigen onder ons kennen ze waarschijnlijk wel van de buren en de anderen hoogstwaarschijnlijk voornamelijk door vakantieervaringen. Het zijn van die gevallen die aan de buitenkant van het raam hangen en die dus echt potdicht gaan. Heerlijk: ´s ochtends kun je je echt niet voorstellen dat het al licht buiten is ook al fluiten de vogeltjes er lustig op los en geven de´wijzers van de klok tien uur aan, wat dus vanmorgen het geval was.
Na rustig ontbeten te hebben met een kopje muntthee, een grapefruit en een paar geroosterde boterhammen (ik heb me nog niet helemaal aangepast aan de Italiaanse ontbijtgewoontes geloof ik) en een tijdje geskyped te hebben met Timo ging ik uiteindelijk alleen te voet op pad. Aanvankelijk zouden nog een paar anderen mee maar die zijn hier al veel langer en zijn daarom niet meer zo op gebrand naar buiten te gaan. Het duurde mij te lang en dus ben ik gewoon maar gegaan.
Ik ben een beetje op goed geluk gegaan maareen van mijn huisgenoten, Jacquelien, had mij enkele straatjes rondom het plein Piazza Navona aangeraden (zie plattegrond hierboven). Ons instituut is in het park ten noorden van de Spaanse trappen (Piazza di Spagna op de kaart) en dat is dus toch wel drie kwartier lopen.
De buurt was inderdaad erg mooi en straalt een authentieke sfeer uit. Zo is er bijvoorbeeld een straat met alleen maar winkels met antiquariaat. Het was heerlijk rustig rondwandelen en genieten van alle prachtige gebouwen, fonteinen en pleinen. Ik werd niet lastig gevallen door tasjesdieven of handtastelijke mannen zoals ik volgens mijn Lonely Planet (reisgids) wel zou moeten verwachten. Dit laatste zou ook kunnen omdat ik er nou niet echt charmant uitzag, zoals te zien ik op de foto bij de fontein (in het bericht hierboven). Ik heb deze foto er toch maar bij geplaatst, anders geloven jullie misschien niet dat ik echt in Italie ben;-)
Op de foto`s is te zien: een sinaasappelboom in de tuin van het Instituut, het instituut zelf gezien van de voorkant, Vaticaanstad vanaf het park hier, enkele inpressiesfoto`s van de historische binnenstad, (in bericht hierboven) ik op het Piazza Navona

Een visuele impressie van mijn eerste paar dagen in Rome:
op de eerste foto: een zakje met snoepjes dat voor mij bij aankomst klaar was gelegd met daarop de woorden "welkom Tia". Twee foto's van mijn prachtige kamer in het instituut. Algemeen is bekend dat de stagiair(e) het kleinste maar ook het gezelligste vertrek heeft. Echt iets voor mij dus. Daarnaast een foto van het uitzicht uit een van de twee ramen over het park Villa Borghese.
Gisteren hebben we gezellig met een deel van de groep die hier verblijft gegeten. Op de foto zijn van links naar rechts te zien: Michiel, Olaf, Antje, Fedde en Anne. Vanavond ook weer wat leuks met elkaar gedaan: het overbekende spelletje waarbij iedereen een briefje op het hoofd had waarop een bekende personage staat. Niemand weet aanvankelijk wie of wat hij is en de rest weet dat wel, want die kan het wel lezen. Het was lachen, gieren, brullen toen onder andere twee mensen de naam van de schoonmaker hier tegelijk op hun hoofd hadden staan. Na lange dagen hard werken zijn we vaak een beetje melig.
Trouwens er zijn een paar mensen (o.a. Sanne en mijn moeder) die om mijn adres en/of telefoonnummer hier gevraagd hebben dus bij deze: je kunt me post sturen op het volgende adres: ten name van: Tia (kamer 0), Via Omero 10/12, 00197 Roma. We hebben ook een telefoon op de gang en het nummer daarvan is: 0039 06 32 00 701. We zijn met ongeveer 10 Nederlandse mensen op de verdieping en een van hen of ik natuurlijk zal opnemen. Je kunt dan naar mij vragen. Ik ben vooral na 18 uur te bereiken....

Zo, zo, zo... ik zit. Kort samengevat was het tot nu toe leuk, uitdagend en best zwaar. Er is zoveel te vertellen over wat ik tot nu toe heb meegemaakt en mijn hoofd zit vol met computersystemen, veel, heel veel Italiaanse woorden en andere nieuwe indrukken. Wat kan het ergens anders toch anders zijn en dan zit ik nog niet eens in een hutje in Afrika of op een houten boot op de Amazone!
Oke, enigszins chronologisch: na veel gepak en toch wel even moeilijk afscheid van Timo die mij naar vliegveld Eindhoven bracht, was de vlucht goed, alhoewel ik altijd toch wel even met kleffe handjes zit bij het opstijgen (maar wie niet, toch!) Er waren al veel Italianen op de vlucht. Eenmaal in Rome aangekomen, konden we in de shuttlebus naar Termini (treinstation) stappen. Ondertussen had ik al wat leuke reisgenoten en een Canadees meisje ontmoet die mij meteen haar nummer gaf om later deze week af te spreken. Zij heeft voor mij ook in perfect Italiaans een goede taxi geregeld. Op Termini was het trouwens een gekwetter van jawelste veroorzaakt door de duizenden vogels in de bomen *echt overweldigend*. De taxichauffeur sprak ook honderuit over de diertjes, natuurlijk in rap temopo Italiaans.
Toen aangekomen in de het prachtige gebouw aan de rand van het park Villa Borghese. Het raam van mijn kamer is te zien op de foto die ik een stuk hieronder al geplaatst had van het gebouw en het is het raam meest boven en meest links. Het was al donker en dus kon ik niet meer naar buiten kijken.
De eerste nacht verliep redelijk alhoewel ik het rolluik niet helemaal door had, waardoor het wel heel licht was. Na koffie gedronken te hebben met een huisgenootje ging ik om half 11 op naar de bibliotheek. Daar onder genot van weer een caffe (datgene wat wij onder een koffie verstaan) Janet ontmoet, van wie ik stagiaire ben en die dus geen Italiaans maar Amerikaanse is, Angelo, ook van de bibliotheek en Rocco, Italiaanse medestagiair. s ochtens bij de koffie wordt er altijd Italiaans gesproken en ik werd meteen ondervraagd over mijn studie (dubbel zweten dus).
Daarna gingen we aan het werk met enkele onderbrekingen tot half 6 s avonds. Ik ben bezig gewest met het herordenen van de boeken, labelen, invoeren in computer systeem, etc. Aan het einde van de middag was ik best uitgeput en had ik inmiddels 6 sterke espresso;s gedronken. En als je je dan bedenkt dat ik eigenlijk nooit koffie drink, snap je misschien hoe ik me voelde. Maar de dag was nog niet voorbij...
Na het werk ging ik met Janet mee naar de bus omdat ze me zou laten zien waar de supermarkt is en dat is nog best ver. Alles ging goed: lekker pasta gekocht, olie, douchegel, aubergine (die zo bleek later ontzettend lekker was, veel zoeter dan ik gewend ben, of zou dat het idee zijn) enzovoorts. Daarna wilde ik nog een nieuwe Italiaanse simkaart hebben, maar dat bleek een veel grotere klus. Ik werd eerst een heel stuk verder gestuurd en toen ik daar eindelijk was heb ik me flink laten belazeren> de verkoper deed net of ik nog niet betaald had en dus moest ik weer betalen. Maar goed, dan moet ik ook maar niet zo slordig en bovendien naief zijn.
s Avond gegeten met huisgenoten Anne, Antje, Fedde, Michiel en ikzelf (ik dacht net, wie was die vijfde ook alweer). Fedde en ik hadden heerlijke pasta met saus en salade met echte buffelmozzarella gemaakt. Dat laatste had ik nog nooit gehad, maar oef, wat heerlijk. Na een paar wijntjes was het tijd voor onderbroekenlol> toevallig hadden we twee Viva;s (grote meisjesblaadjes) waarbij in de ene bloten billen en in de andere blote borsten werden vergeleken en dat was natuurlijk goed voor veel hilariteit.
Vandaag was het ook bijzonder op het werk> tegen twaalfen kwam een oudere meneer die de bibliotheek hier veel boeken had geschonken. Hij werkte vroeger bij de televisie in Italie. Hij had wijn mee en koekjes en dus aten we uitgebreid tussen de middag. Een heerlijke risotto met kleine uien en zeevruchten (ik kon niet wijgeren) en een heerlijke salade en witte wijn. Na fruit, de cantuccinikoekjes samen met die meegebrachte wijn. En die was echt bijzonder, volgens mij een hele dure. Echt niet te vergelijke> fris als vers rood fruit met alcohol. MMmm, dat was dus wel wat ik me bij Italie had voorgesteld.
Nu zit ik in de kelder in de boekenopslagruimte waar ook enkele computers staan. Vanavond eet ik wat lichts en ga ik me ontspannen, misschien neem ik wel een lekkere hete douche.
Jullie horen snel weer van me en ook probeer ik zo nog wat foto;s te plaatsten alhoewel ik niet weet of dat gaat lukken.
Het ga jullie allemaal goed... Liefs Tia

Koffers pakken....

Vanavond heeft Timo voor mij een laatste avondmaal bereid. Pasta met verse pesto met enorme ladingen knoflook... dat wordt leuk morgen in het vliegtuig. Ondertussen ben ik mijn koffer steeds verder aan het inpakken en inmiddels ligt mijn liefste beertje al bovenop zoals je misschien wel op de foto kunt zien. Vandaag hebben ook nog mijn oma, moeder, zusje, Sanne en Mirthe gebeld om me een fijne vlucht enzovoorts te wensen. Ik heb ook al veel leuke mailtjes ontvangen, bedankt!

Volgende week om deze tijd is mijn eerste werkdag sinds een paar uur begonnen. Ik vind het erg spannend; soms heb ik er erg veel zin in, soms word ik wel erg zenuwachtig en soms vergeet ik het ook gewoon een tijdje. Toch denk ik wel dat het goed komt, vooral ook omdat de mensen op de bibliotheek en in het instituut erg aardig lijken te zijn. Zo antwoordde Janet Mente, hoofd van de bibliotheek afdeling en overduidelijk Italiaanse, mij op mijn vraag hoe laat ik maandag moet beginnen en of ik verder nog iets mee moet nemen:
"Hello!
I start work at 9:15 but I think that on your first day, you can start at 10:30, in time for coffee. There you can meet everyone and this should also give you time to do some food shopping on Monday morning.
No, just bring yourself and your evident enthusiasm.
we look forward to meeting you and working with you.
Janet"

Van mijn moeder heb ik een nieuwe bril gekregen (oude ziet eruit alsof er een truck over is gereden en mijn lens is door midden gescheurd). Mamma bedankt! Liefs Tia p.s. mam, als je de bril iets beter wilt zien, kun je bijvoorbeeld de onderste foto van de twee aanklikken dan is de foto extra groot. Je zien dan ook dat de bril van achteren (en een beetje aan de zijkant) een andere, lichterbruinere kleur heeft.

Eerste Kerstdag was ik alleen met mijn moeder in Maastricht. We hebben een wandeling door de stad gemaakt en 's avond heerlijk vegetarisch gekookt. Vooraf hadden we een koud avocadosoepje met geitenkaas en tuinkers (ja, ja, uit de AH-gids), daarna een strudel met een heerlijke vulling van op de markt gekochte paddestoeltjes en hazelnoten met een saus van cranberry's, daarbij gecarameliseerde witlof en aardappel-knolselderij gratin. Als toetje een zabaglione met druiven.

Tweede Kerstdag kwamen mijn zusje Petra en haar vriend Johannes uit het verre Leeuwarden om ons te vergezelen. Ook Timo kwam weer terug uit Aken. 's Middags deden we spelletjes en 's avonds aten we een traditionele maaltijd met veel soorten groente, aardappeltoefjes en verpakt vlees (in bladerdeeg verpakt wel te verstaan). Het toetje (laatste foto) had ik afgekeken van Pierre Wind (dikke kale kok van tv): de chocoladenestjes had ik gemaakt van au bain marie gesmolten chocola die vervolgens in slierten in een bak ijswater tot nestjes werden gemaakt, erg simpel en erg lekker met peren, bitterkoekjes en een toefje room. Toen we het dessert aan het verorberen waren begon het plotseling te sneeuwen, zo romantisch. Mijn moeder en Johannes gingen toen wel snel terug met de auto. Petra bleef nog twee nachtjes.

Kerstavond ben ik met mijn moeder naar Aken afgereisd om met de familie van Timo 'Weihnachtsabend' te vieren. Bijna de hele familie van Timo was aanwezig (het is een kleine familie: Timo heeft maar een oom en geen neefjes en nichtjes). Foto bovenaan: mijn moeder, Timo's opa Ludwig en Timo's oom Erich. Tweede foto: Timo en Timo's oma Maria. Derde foto: Timo's moeder Heidy en mijn moeder Julia, foto vier is wel duidelijk. En de laatste foto: Timo, zijn twee oma: Maria en Lilly en opa Waldemar. Laatste twee zijn enkele maanden geleden van een dorpje bij Hamburg naar Aken verhuisd. Het was voor hen de eerst sinds jaren dat ze er weer bij konden zijn. Timo's vader, Arno, staat niet op de foto, maar was er wel. Timo's broer, Bjorn, en zijn vriendin, Nora, waren er dit keer niet bij omdat Bjorn moest fotograferen op een Canarisch Eiland (welke weet ik niet meer). Er kwam op kerstavond een hele kalkoen op tafel en allerlei andere heerlijke gerechten! Erg bijzonder en gezellig was het allemaal!

Begin december ging ik een dagje naar de kerstmarkt in Aachen met Sophie. Het was zo gezellig: we hebben samen alle standjes met kanten kleedjes en houten poppetjes bekeken en daarna natuurlijk gluhwein gedronken! 's Avonds lekker uit eten gegaan: wat is het toch heerlijk dat je in Aachen voor een euro of 5-6 een heel bord vol (ik had er zelfs genoeg aan) lekker eten krijgt voorgeschoteld. Sophie zit op dit moment in Oostenrijk waar zij voor de derde keer op rij enkele maanden skiles geeft! Oh, wat hebben we toch een slecht leven allemaal;-)

Op negen december 2005 hebben mijn nicht Titia en haar man Sam een tweede kindje en heeft Daniel een zusje gekregen, Linda. Op de foto zie je Daniel, Titia en Linda. Leuk he! Ik heb me voorgenomen ze snel een keertje op te zoeken in Zwitserland.

Zo, dat is alweer een tijdje geleden! Het is inmiddels januari 2006 en dus zijn de kerstdagen en Oud & Nieuw net geweest. Ik zal binnenkort een paar foto's van de feestdagen op deze site plaatsen.
Eind januari vertrek ik naar Rome voor een extra stage. Het lijkt me leuk jullie op de hoogte te houden via deze site en misschien neem ik een digitale camera mee zodat de paus en Eros Ramazotti binnenkort via jullie scherm de huis-, werk- of studeerkamer binnenstromen.
Tia
p.s. op de foto zie je het gebouw van het Koninklijk Nederlands Instituut in Rome in het park Villa Borghese, waar ik stage ga lopen in de bibliotheek. Het gastenverblijf, waar onderzoekers en stagiaires verblijven, is op de bovenste verdieping. Op de ander foto zie je de bibliotheek.