Week 8: een week van bloemen, twee eendjes, een vogeltje en een beer....
Het wordt nu echt lente in Rome. De tuin, waarop mijn kamer uitkijkt, verandert met de dag. De bomen staan een voor een in bloesem, zo ook de pruimenboom en de fuchsia en ook zijn al veel bloemen in het grasveld ontloken.
Sinds enkele weken hebben twee eendjes hun intrek in het deel van de tuin rondom de vijver genomen. Elke ochtend, als ik de rolluiken omhoog trek en het raam open zet, zie ik de het stelletje een ochtendbad nemen. Een paar dagen lang vergezelde nog een derde eend, een tweede mannetje, het paar, maar die is uiteindelijk weggestuurd en nu is het weer een romantisch tafereel. Het nageslacht in de vorm van enkele piepkleine gele kuikentjes, zal ik jammergenoeg wel niet meer meemaken in de komende twee weken.
Het vogeltje op de foto heb ik gekregen van Angelo en Janet. Het is gemaakt van een pistacchio en de vleugeltjes en het staartje bewegen als je het aanraakt (je kent het misschien wel). Ik mocht ´m uitzoeken uit een doos met nog 7 andere soortgelijke speeltjes en koos deze omdat het een groot hoofd heeft en eigenlijk de lelijkste was.
Op donderdag heb ik bijna altijd Italiaanse les van half vijf tot half zes ´s middags. Dat lijkt misschien een beetje gek omdat ik al de hele dag Italiaans spreek, maar toch leer ik veel van dit uurtje per week. Ik krijg priveles van Lidy, een Nederlandse die ooit, tientallen jaren geleden, naar Italie kwam om hier lessen te volgen en die toen is blijven hangen. Met haar neem ik vooral de grammatica door en zijn leert mij bijvoorbeeld de basis van de vele tijden die in Italie worden gebruikt. Zo bestaat er naast de onvoltooid en voltooid verleden tijd nog een werkwoordsvorm om een afgesloten gebeurtenis te verwoorden: de ´passata romoto´ (oh, ik denk dat dit fout gespeld is). Wel heel ingewikkeld allemaal, maar ik kan gelukkig bijna op elk moment van de dag aan mijn collega´s of aan Sabrina vragen of ik de theorie op een juiste manier in de praktijk breng.
Afgelopen week, was er na mijn Italiaanse les, een presentatie van de kunstenaars die ook in ons instituut verblijven. De vijf mensen werken op dit moment aan de Rijksacademie, wat anders dan de naam misschien doet vermoeden, geen echte opleiding is. Ze hebben al enkele jaren gewerkt na hun opleiding en toen zijn ze met enkele tientallen mensen geselecteerd om van de voorzieningen van deze academie gebruik te maken. Ze krijgen een eigen atalier toegewezen en ook geeft het ze een mooie kans op deze manier in contact te komen met geinteresseerden.
De presentatie van alle vijf was prachtig. Echt heel mooi werk varierend van schilderijen met veel kleuren, instalaties bestaande uit duizenden opgehangen stroken aan het plafond tot ontwerpen voor een ideale ontmoetingsplek. Zo mooi en goed dat een van mijn huisgenootjes zei dat ze ineens overtuigd was van moderne kunst. Het is nog extra bijzonder als je de verhalen achter het werk hoort.
Niet alleen wij vonden de werken erg mooi, in Nederland zijn sommigen van hen al best succesvol. Zo heeft een van hen een permanente opstelling van een van zijn instalaties, namelijk een gietijzeren kooi, in het Booymans van Beumingen in Rotterdam voor elkaar weten te krijgen.
Na de presentaties gingen we met z´n allen, dus wij die boven verblijven en de kunstenaars die in het soutterain slapen, uit eten bij de Orso (wat beer betekent). Dit restaurant is bekend om zijn voorgerechten, namelijk 11 in totaal, die je krijgt opgediend als antipasti. MMmmmm.